Amasya Antlaşması (1555)

Osmanlı ve Safevi devletleri 16. yüzyılın başından beri Doğu Anadolu, Kafkasya ve Irak için defalarca savaşmıştı. 1532-1555 yıllarının uzun savaşında Kanuni Sultan Süleyman Bağdat'ı aldı, Tebriz'e birkaç kez girdi. Şah Tahmasb ise büyük bir meydan savaşından kaçınıp geri çekilerek ordusunu koruyordu.

Safevi elçileri Kanuni'nin kışladığı Amasya'ya geldi ve 29 Mayıs 1555'te barış yapıldı. Bağdat ve Irak'ın büyük kısmı Osmanlı'da, Tebriz, Azerbaycan ve Şirvan Safevilerde kaldı. Gürcistan ve Ermenistan toprakları iki devlet arasında bölündü, Kars tarafsız ilan edilip kalesi yıkıldı. Osmanlı, İran'dan gelen hacıların Mekke, Medine ve Irak'taki ziyaret yerlerine gitmesine güvence verdi.

Amasya Antlaşması iki Türk hanedanının birbirini resmen tanıdığı ilk belgeydi ve ardından yaklaşık yirmi yıl barış geldi. Çizdiği sınır 1639 Kasr-ı Şirin Antlaşması'nın da temeli oldu.