Âşık Veysel

Veysel Şatıroğlu, Sivas'ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde doğdu. Yedi yaşında çiçek hastalığı yüzünden gözlerini kaybetti; babası ona bir saz verdi ve Anadolu ozanlarının şiirlerini ezberleyerek büyüdü.

1930'larda Cumhuriyet'in onuncu yılı için yazdığı destanla tanındı, ardından Köy Enstitülerinde saz öğretmenliği yaptı. Şiirleri yalın dili, insan ve toprak sevgisi, hayat ile ölüm üzerine derin düşünceleriyle öne çıkar.

"Uzun İnce Bir Yoldayım", "Kara Toprak", "Dostlar Beni Hatırlasın" her evde bilinir. 1965'te Türkiye Büyük Millet Meclisi ona "vatani hizmet" tertibinden ömür boyu maaş bağladı.