Türk tarihi
Kam (Türk şamanı)
İnsanlarla ruhlar arasında aracı: hastayı iyileştiren, geleceği söyleyen, kurban törenini yöneten kişi. Kâşgarlı kelimeyi "kâhin" diye açıklar.

Eski Türkçede şamanın adı "kam" idi, Kâşgarlı bu kelimeyi "kâhin" diye açıklar. 568'de Bizans elçisi Zemarkhos Göktürk kağanı İstemi'nin yanına geldiğinde bunu kendi gözüyle gördü: Türk kamları elçinin yükünü iki ateş arasından geçirip davul çaldılar ve kötü ruhları kovduklarını söylediler. Elçinin kendisini de alevlerin arasından geçirdiler.
Kam törenlerinde davul temel araçtı: kamın göğe ve yeraltı dünyasına "yolculuğunda" atı sayılırdı. XIX. yüzyılda Türkolog Wilhelm Radloff, Altay kamlarının at kurbanı törenini ayrıntılı olarak anlattı. Bu gelenek Sibirya'nın Türk halklarında, Altaylarda, Hakaslarda, Tuvalarda ve Sahalarda XX. yüzyıla kadar yaşadı; kelime ise "kamlamak" fiilinde kaldı.
Kaynaklar
Güncellendi: 17 Kasım 2026

















