Ud

Ud kısa saplı, perdesiz telli bir çalgıdır; gövdesi ince tahta şeritlerden yapılır. Perde olmadığı için icracı makam müziğinin ince ara seslerini parmağıyla serbestçe bulur. Teller kartal tüyünden ya da plastikten yapılan mızrapla çalınır.

Ud, Doğu'nun en eski çalgılarındandır; Avrupa'ya geçerek lavtanın atası oldu. Osmanlı saray müziğinde, fasıl topluluklarında ud; tanbur, ney, kanun ve kemençeye eşlik etti.

XX. yüzyılda Şerif Muhiddin Targan, Cinuçen Tanrıkorur gibi ustalar udu solo konser çalgısına dönüştürdü. Bugün ud İstanbul'dan Bakü'ye, Kahire'den Bağdat'a kadar yaygındır.