Türk tarihi
Tuğ
Ucuna at kuyruğu bağlanmış direk: Göktürklerden Osmanlı'ya kadar Türk hükümdarlarının ve komutanlarının hâkimiyet nişanı.

Tuğ, uzun bir direğin ucuna dairesel bağlanmış at kuyruğu kılından oluşan sancaktır. Atın göçebe hayattaki yeri onu hâkimiyetin simgesi yapmıştı. Zhoushu yıllığı, Göktürklerin sancaklarının başına altından bir kurt başı taktığını yazar. Batı Göktürk Kağanlığı'nın beş boylu kanadı Çin kaynaklarında "Duolu" diye geçer ve bazı bilim insanları bunu "tuğlu" diye okur.
Osmanlı Devleti'nde tuğ bir rütbe nişanıydı: paşanın kaç tuğ taşıdığı derecesini gösterirdi, "üç tuğlu vezir" sözü buradan gelir. Sefere çıkmadan önce sarayın önüne tuğ dikilmesi ordunun yola çıkacağını haber verirdi. Bu nişanı Türklerden Kazaklar "bunçuk" adıyla aldı, Polonya ordusunun bazı birlikleri onu bugün de taşır. Azerbaycan'da Gence Hanı Cevat Han'ın tuğu müzede korunuyor.
Kaynaklar
Güncellendi: 17 Kasım 2026

















