Türkmençay Antlaşması (1828)

1826'da Abbas Mirza, Gülistan'da kaybedilen toprakları geri almak için savaş başlattı ve ilk aylarda başarılar kazandı. Ancak Gence yakınındaki yenilgiden sonra General Paskeviç komutasındaki Rus ordusu Erivan'ı ve Nahçıvan'ı aldı, Ekim 1827'de de Tebriz'e girdi.

Antlaşma 22 Şubat 1828'de Tebriz-Tahran yolu üzerindeki Türkmençay köyünde imzalandı. Kaçarlar adına Veliaht Abbas Mirza ve Asafüddevle, Rusya adına Paskeviç imza attı. Erivan ve Nahçıvan hanlıkları ile Talış Hanlığı'nın kalan kısmı Rusya'ya geçti, sınır Aras Nehri boyunca çizildi. Kaçarlar 20 milyon gümüş ruble tazminat ödemek zorunda kaldı, Rus tüccarlarına ve konsoloslarına geniş ayrıcalıklar tanındı.

Türkmençay ile Azerbaycan halkı Aras'ın iki yakasında iki devlet arasında bölündü; Kuzey ve Güney Azerbaycan kavramları bu bölünmeden doğdu. Antlaşmanın 15. maddesi nüfusun göç etmesine izin verdi ve sonraki yıllarda İran ve Osmanlı topraklarından Erivan, Nahçıvan ve Karabağ bölgelerine Ermeniler yerleştirildi.