Türk tarihi
Keçe
Yünden dövülerek yapılan keçe göçebe hayatın temeliydi: çadırın örtüsü, döşeme, giysi, hatta kağanı tahta kaldıran "taht".

Çin yıllıkları Göktürklerin "keçe çadırlarda" yaşadığını yazar. Keçe dokunmaz: yün ıslatılır, serilir ve uzun süre dövülüp yuvarlanarak sık bir kumaşa dönüştürülür. Ondan çadırın örtüsü, yer yaygısı, börk, çizme ve eyerin altlığı yapılırdı. Keçe kutsaldı da: Göktürk kağanı tahta keçe üstünde kaldırılırdı, Kâşgarlı da keçenin Türkçe adını "kiğiz" diye verir.
Bu sanat bugün de yaşıyor. Kırgızların desenli "şırdak" ve "ala kiyiz" halıları 2012'de UNESCO'nun acil korunması gereken miras listesine alındı. 2014'te ise Kırgız ve Kazak çadırının (kiyiz üy) yapım bilgisi insanlığın somut olmayan mirası olarak tanındı. Azerbaycan'da ve Türkiye'de de keçecilik eski bir sanat olarak sürüyor.
Kaynaklar
Güncellendi: 17 Kasım 2026

















