Türk tarihi
Av ve sürek avı
Av bozkır halkları için hem geçim hem savaş talimiydi. Binlerce atlının bir alanı çevirip avı ortaya sürdüğü sürek avı orduyu birlikte hareket etmeye alıştırırdı.

Çin yıllıkları, Hunlarda çocukların koyuna binip kuş ve fare avlayarak ok atmayı öğrendiğini, büyüyünce tavşan ve tilki avladığını yazar. Göktürkler de hayvancılığın yanında avla geçinirdi. Tonyukuk yazıtı devletin yeniden kurulmasından önceki zor günleri şöyle anar: "Geyik yiyerek, tavşan yiyerek yaşıyorduk."
En büyük av sürek avıydı: atlılar geniş bir alanı çevirir, halkayı yavaş yavaş daraltarak avı ortaya sürerdi. Bu av ordu için bir talimdi, çünkü her birlik yerini korumalı ve emre göre hareket etmeliydi. Timurlular ve Babür döneminde de sürek avı hükümdarın eğlencesi olarak kaldı. "Babürname" minyatürlerinde Babür'ün çevrilmiş bir alanda ceylan avladığı görülür.
Kaynaklar
Güncellendi: 18 Kasım 2026

















