Büyük Hun İmparatorluğu (MÖ 209 – MS 216)

MÖ 209'da Mete (Çin kaynaklarında Modu) Hun tanhusu oldu ve Moğolistan bozkırlarındaki boyları tek bir devlette birleştirdi. Onun döneminde Hun egemenliği Baykal'dan Tibet'e, Mançurya'dan Orta Asya'ya kadar uzanıyordu. Çin hanedanları bu güçlü komşuya karşı Çin Seddi'ni sağlamlaştırmak zorunda kaldı.

Mete Han'ın adı, onluk sisteme dayanan ordu teşkilatıyla birlikte anılır: askerler onluk, yüzlük, binlik ve tümenlere ayrılırdı. Bu yapı sonraki bütün bozkır devletlerinde — Göktürklerden Moğollara ve Osmanlı'ya kadar — yaşadı. Türk Kara Kuvvetleri bu yüzden kuruluş tarihini MÖ 209 olarak kabul eder.

MS I. yüzyılda imparatorluk Kuzey ve Güney Hunları olarak ikiye ayrıldı. Kuzey Hunlarının bir kısmı batıya göç etti; Avrupa'da görülen Hunlar büyük ihtimalle bu göçün devamıdır. Güney Hunları ise 216'da bağımsızlığını yitirdi. Hunların dili konusunda bilimde farklı görüşler bulunsa da Türk tarih yazımında Hunlar, Türk devlet geleneğinin ilk büyük temsilcisi kabul edilir.