Ankara döyüşü (1402)

XIV əsrin sonunda iki türk hökmdarı, şərqdə Əmir Teymur, qərbdə Yıldırım Bəyazid, öz zirvələrində idi. Bəyazid Anadolu bəyliklərini öz torpaqlarına qatmışdı, onların bəyləri isə Teymurun yanına sığınmışdı. Bəyazidin Teymura tabe olan bir əmirdən xərac istəməsi və bir-birinə yazdıqları sərt məktublar müharibəyə səbəb oldu. 1400-cü ildə Teymur Sivası aldı.

28 iyul 1402-ci ildə ordular Ankara yaxınlığındakı Çubuq düzündə qarşılaşdı. Döyüşün ən kritik anında Bəyazidin ordusundakı qara tatar dəstələri və Anadolu bəyliklərindən gələn əsgərlər öz keçmiş bəylərini Teymurun sırasında görüb onun tərəfinə keçdilər. Serb müttəfiqləri və yeniçərilər sona qədər vuruşdu, amma Bəyazid əsir düşdü.

Bəyazid 1403-cü ildə Akşəhirdə əsirlikdə öldü. Osmanlı dövləti onun oğulları arasında on bir illik taxt müharibəsinə, "Fətrət dövrü"nə girdi, Anadolu bəylikləri yenidən quruldu. 1413-cü ildə I Mehmed dövləti yenidən birləşdirdi. Ankara Konstantinopolun fəthini təxminən yarım əsr gecikdirdi. Bu döyüş türk tarixində iki böyük gücün bir-birini zəiflətməsinin ən acı nümunələrindən sayılır.