Aşurə

Aşurə adını hicri təqvimin Məhərrəm ayının onuncu gününün adından — Aşura günündən alır. Rəvayətə görə, Nuh peyğəmbərin gəmisi Tufandan sonra quruya çıxanda gəmidə qalan ərzaqlar bir qazanda bişirilib — buna görə yemək "Nuhun şirniyyatı" da adlanır.

Aşurəyə dən buğda, noxud, ağ lobya, ərik, əncir, kişmiş, qoz, fındıq qatılır, üstü nar dənəsi, darçın və küncütlə bəzədilir. Tərkibində on və daha çox ərzaq olur.

Türkiyədə aşurə böyük qazanda bişirilir və qonşulara, dostlara paylanır — bərəkət və birliyin rəmzidir. Ələvilər üçün Məhərrəm orucunun sonunda bişirilən aşurə xüsusi məna daşıyır.