Doyra

Doyra farsca "dairə" deməkdir. Taxta çərçivəyə dəri çəkilir, içəri tərəfə metal halqalar bərkidilir. Azərbaycanda bu alət qaval və ya dəf adlanır.

İfaçı doyranı iki əlinin barmaqları ilə vurur, çərçivəni silkələyərək halqaları səsləndirir. Ustad doyrəçilər bir alətlə mürəkkəb ritmlər, hətta melodik naxışlar yarada bilirlər.

Doyra şaşmaqam ansambllarının, toyların və rəqslərin ayrılmaz hissəsidir. Səs gücləndirmək üçün çalğıdan əvvəl dərini odda qızdırırlar.