ATarixMüstəqil dövlətlər
Güney Azərbaycan xanlıqları (XVIII-XIX əsrlər)
Nadir şahın ölümündən sonra Arazın cənubunda yaranan doqquz xanlıq: Təbriz, Urmiya, Xoy, Makı, Ərdəbil, Sərab, Qaradağ, Marağa və Zəncan.
1747-ci ildə Nadir şah öldürüləndən sonra mərkəzi hakimiyyət zəiflədi və Azərbaycanın hər yerində yerli bəylər öz xanlıqlarını qurdu. Arazın şimalında Qarabağ, Şəki, Quba kimi xanlıqlar yarandığı kimi, cənubda da doqquz xanlıq meydana çıxdı. Onların çoxunu türk boylarının bəyləri idarə edirdi.
Urmiya və Zəncan xanlıqlarında Əfşar, Makıda Bayat, Ərdəbildə Şahsevən, Qaradağda (mərkəzi Əhər) Qaradağlı bəyləri hakim idi. Marağada Müqəddəm sülaləsi hökm sürürdü. Mənşə barədə qeyd: Təbriz, Xoy və Sərab xanlıqlarını türkləşmiş kürd boyları idarə edirdi, Təbriz və Xoyda Dünbülilər, Sərabda Şəqaqilər. Xanlıqların ən güclüsü Urmiya sayılırdı.
XVIII əsrin sonunda Qacarlar bu xanlıqları bir-bir özlərinə tabe etdilər. Ərdəbil və Qaradağ 1808-ci ildə, Zəncan 1810-cu ildə müstəqilliyini itirdi. Makı xanları isə Qacar dövlətinin tərkibində yarımmüstəqil hakim kimi 1922-ci ilə qədər qaldılar.
Mənbələr
Yenilənib: 10 noyabr 2026