Qobız

Qobızın gövdəsi bir parça ağacdan oyulur, alt hissəsi dəri ilə örtülür; simləri və yayın kılı at tükündəndir. Səsi alçaq, xırıltılı və sirli olur — sanki küləyin, qurdun və ya insanın iniltisini təqlid edir.

Qazax ənənəsində qobız müqəddəs alət sayılırdı: baxşılar onunla xəstələri "müalicə edir", ruhlarla danışırdılar. Rəvayətə görə qobızı ölümdən qaçan müdrik Qorqud ata icad edib; onun "Qorqud küyləri" bu gün də çalınır.

Sovet dövründə alət yenidən quruldu və orkestrlərdə işlənən dördsimli növü yarandı. Bu gün qobız həm ənənəvi, həm də müasir musiqidə — filmlərdə və etnorokda səslənir.