Ud

Ud qısa qollu, pərdəsiz simli alətdir; gövdəsi nazik taxta zolaqlardan yığılır. Pərdə olmadığı üçün ifaçı makam musiqisinin incə ara səslərini barmaqla sərbəst tapır. Simlər qartal lələyindən və ya plastikdən hazırlanan mizrabla çalınır.

Ud Şərqin ən qədim alətlərindəndir; Avropaya keçib lütnanın əcdadı olub. Osmanlı saray musiqisində, fasıl ansambllarında ud tənbur, ney, qanun və kamançaya yoldaşlıq edib.

XX əsrdə Şerif Muhiddin Targan, Cinuçen Tanrıkorur kimi ustalar udu solo konsert alətinə çevirdilər. Bu gün ud İstanbuldan Bakıya, Qahirədən Bağdada qədər geniş yayılıb.