Türk tarixi
Yuğ (yas mərasimi)
Qədim türklərin dəfn və anma mərasimi: çadır ətrafında atla dövrə vurmaq, qurban, ağı və uzaq ellərdən gələn elçilər.

Kaşğari "yuğ" sözünü ölü üçün verilən yas ziyafəti kimi izah edir. Çin salnaməsi Çjou-şu Göytürk mərasimini ətraflı yazır: meyit çadıra qoyulur, oğulları və qohumları at və qoyun qurban kəsir, atla çadırın ətrafında yeddi dəfə dövrə vurur, hər dəfə qapının qarşısında dayanıb ağlayırdılar. Dəfn mövsümə görə idi: yazda və yayda ölən payızda yarpaq tökülərkən, payızda və qışda ölən isə yazda çiçək açanda dəfn edilirdi.
Dəfndən sonra qəbrin yanında abidə tikilir, divarlarına mərhumun surəti və döyüşləri çəkilirdi. Ən məşhur yuğ 731-ci ildə vəfat edən Kül Tiginin yuğudur: kitabəyə görə mərasimə Çindən, Tibetdən, Soğddan, Bizansdan, Qırğızlardan və başqa ellərdən elçilər gəlmişdi, Çin imperatoru isə abidəni bəzəmək üçün rəssamlar göndərmişdi.
Mənbələr
Yenilənib: 17 noyabr 2026

















